Stichting AidsCare
Verslag Johannesburg
De onderstaande nummers verwijzen naar de verschillende pagina's van het dagboek dat Bernadettte, Wim en Ben in juni en juli 2006 in Johannesburg maakten
- 1 - | - 2 - | - 3 - | - 4 - | - 5 - | - u bent hier - |

Wim in de 'informal settlement'
E-mail van "terug thuis" vrijdag 14 juli 2006 20:25
Dag iedereen in Nederland,
Vooral alle trouwe lezers van ons verslag willen we de onverwachte 'epiloog' van onze reis niet onthouden.
Woensdag avond namen we op de luchthaven efficient afscheid van onze chauffeur Thanks, die we intussen overigens ook bij zijn echte naam Siyabuleja noemden, en van onze begeleider Beryl. Nadat onze koffers waren verzegeld bleek bij het inchecken dat we een dag te vroeg waren (We hebben hier tenminste drie verschillende verklaringen voor en zijn het er wel over eens dat het dom is.). Omboeken zou € 250 per persoon kosten en dus werd snel besloten dat we nog een dag in Joburg zouden doorbrengen, wat veel goedkoper is. Bij een pizza-take away op het vliegveld hielden we crisisberaad (en hadden we ook even de slappe lach).
Teruggaan naar Impilo/Hope for Life vonden we geen optie, omdat we dan een dag later weer afscheid zouden moeten nemen van al die mensen. We besloten de taxichauffer Sarel te bellen, die we 's maandags kort hadden ontmoet en die had aangeboden ons Soweto te laten zien. Binnen een uur kwam hij ons afhalen en hij bracht ons naar Hotel Johannesburg midden in Hillsbrow. Eens een 4-sterren hotel, maar in de afgelopen 15 jaar tegelijk met de wijk verpauperd en dus prima betaalbaar. Keurig personeel, luxe kamers, onrustig geslapen, goed ontbijt.

Het monument voor Hector Peterson (detail)
Gisteren om 9 uur haalde hij ons weer op voor de beloofde tour door Soweto. Onderweg wist hij van alle wijken en buurten de namen en vele wetenswaardigheden, die links en rechts aan ons voorbij gleden. Pleisterplaatsen tijdens de tocht door Soweto waren enkele autowerkplaatsen, waar hij zijn auto's in onderhoud heeft. Dit is leuker dan het misschien lijkt, want daardoor werden we gastvrij ontvangen bij mensen, waar we anders nooit zouden zijn geweest. Met name een wandeltocht door een van de vele 'informal settlements' opende ons maar weer eens de ogen voor de schrijnende verschillen tussen wit en zwart = rijk en arm. Het mooie verhaal van Soweto is overigens, dat de overheid veel sociale woningbouw pleegt waardoor al velen een fatsoenlijk dak boven het hoofd hebben.
Aansluitend bracht Sarel ons naar de plek, waar in juni 1976 Hector Petersen als eerste scholier werd vermoord tijdens de taalopstand van de jongeren van Soweto. Er is nu een plein met monument en we bezochten het museum dat de naam van deze jongen draagt. Qua inhoud was er veel overlap met het Apartheidsmuseum, maar op deze plek is het besef van wat dit voor de zwarten heeft betekent veel sterker. Onderweg naar een lekkere Afrikaanse lunch in de buitenlucht, kwamen we nog langs het huis, waar Mandela woonde voordat hij gevangen werd gezet. Nu is dat ook een museum, maar erg toeristisch. Omdat we ook uit de tijd liepen, hebben we dat verder maar laten zitten.

Een waar woord op zomaar een lagere school in Soweto
De middag hebben we doorgebracht in de wijk Newtown (zie ook eerder in ons verslag). Terwijl Ben heerlijk op het gras heeft uitgerust, zaten Bernadette en Wim op een zonnig en winderig terras. Tenslotte in een iets te luxe restaurant Osse(n)staart gegeten en daarna opnieuw naar de luchthaven. Daar verliep alles nu volgens plan en na een rustige reis met vliegtuig en trein, waren we rond het middaguur terug in Den Bosch. Ook weer fijn, zoals al eerder gezegd.
Nogmaals onze dank voor het volgen van ons verslag in de afgelopen vier weken. Wij hebben het graag geschreven in de wetenschap dat het door jullie allemaal werd gelezen!
Bernadette, Ben en Wim